L'église

Panneau 1

L’église Saint-Remy

L’église fut bâtie en style roman au xi^e siècle. Elle est dédiée à saint Remy de Reims qui baptisa Clovis, roi des Francs. L’édifice fut progressivement réaménagé aux xvi^e et xviii^e siècles. La construction est caractérisée par la présence d’une tour décentrée au-dessus du collatéral (bas-côté) Sud. Elle possède des fonts baptismaux datant probablement du xi^e siècle et un remarquable bénitier roman. Des restes de la décoration primitive sont encore visibles à certains endroits des murs ainsi qu’entre la toiture et le plafond de l’église.

La situation isolée de l’église correspond au morcellement des habitats des villageois qui vivaient en pleine campagne à distance de leur lieu de culte. L’église a la particularité de se trouver, non pas au milieu DU village, mais au milieu DES hameaux-villages. Le clocher émerge d’une vaste campagne et est visible à plusieurs kilomètres depuis les nombreux hameaux satellites.

De part et d’autre, au pied des colonnes du porche d’entrée, on peut observer des éléments du petit patrimoine, deux décrottoirs métalliques ancrés dans le mur. Ils permettaient aux fidèles de retirer la boue de leurs chaussures avant d’entrer dans l’église. À gauche de l’entrée de l’église se trouvent un monument aux morts ainsi qu’une plaque en granit noir poli, en mémoire des Flostoyens décédés lors des deux guerres mondiales.

Eglise de St Remy - Sint Remigiuskerk

De kerk werd in de elfde eeuw in romaanse stijl gebouwd. Ze is gewijd aan Saint-Remy van Reims, de kerkvader die Clovis, koning van de Franken, heeft gedoopt. Het gebouw werd in de zestiende en achttiende eeuw geleidelijk verbouwd. De constructie wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van een a-centrale toren boven de zuidelijke zijbeuk. De kerk heeft doopvonten die waarschijnlijk dateren uit de elfde eeuw en eveneens een opmerkelijk romaans wijwatervat. Restanten van de oorspronkelijke decoratie zijn op sommige plaatsen nog zichtbaar op de muren en tussen het dak en op het plafond van de kerk.

De geïsoleerde ligging van de kerk in een natuurlijke omgeving vindt zijn oorsprong in het feit de dorpelingen vaak op grote afstand van hun plaats van aanbidding. De kerk heeft daardoor de bijzonderheid dat ze zich niet in het midden van een dorp bevindt, maar in het midden van de verschillende “satelliet-gehuchten” waaruit Flostoy is samengesteld. De klokkentoren verrijst uit het groen midden in het wijdse platteland en is zichtbaar vanop kilometers afstand vanuit de verschillende satelliet-gehuchten.

Monument aux morts - Herdenkingsmonument

Links van de ingang van de kerk bevindt zich een oorlogsmonument, alsook een zwart granieten gedenkplaat ter nagedachtenis aan de Flostoyens die stierven tijdens de twee wereldoorlogen.

Decrottoirs -schoenschrapers

Aan weerszijden, aan de voet van de zuilen van de toegangspoort, ziet men typische elementen uit vervlogen tijd die nu deel uitmaken van kleine erfgoed van deze streek, namelijk twee metalen schrapers verankerd in de muur die de gelovigen toelieten om de modder van hun schoenen te schrapen voordat ze de kerk binnengaan.

Le chasse-roue – de hoek- of schampsteen

De kegelvormige gehouwen steen die op de hoek van de tuinmuur in de grond is verankerd, wordt een "hoek-of schampsteen" genoemd. In het verleden werden dergelijke wielbeschermers geplaatst op de hoek van een muur of aan weerszijden van de ingang van een poort of een schuur om het metselwerk te beschermen tegen slijtage veroorzaakt door de zware wielen van de karren met hun vaak uitstekende houten wielnaven.