Le four à pain.

Panneau 34

Le four à pain

L’ouverture au pignon à rue du petit volume (1) donne vue sur la voute (extrados) d’un four à pain ancien.

L’extrados est couvert de chaux et en partie d’une fine couche de ciment.

Les parois intérieures du four sont rendues étanches par la terre cuite ou par les briques réfractaires.

À l’arrière du four proprement dit, un édifice plus spacieux (2) faisait office de salle de préparation de pâte à pain. Dans ce cas, on parle d’un four à deux volumes. La cheminée qui émerge de ce bâtiment évacuait la fumée depuis l’avaloir (entrée) du four.

On trouve encore de nombreux fours en pierre du pays (grès et calcaire) dans nos villages. Ces fours à pain n’étaient pas seulement des outils de cuisson ; les villageois apportaient chacun leurs pâtons pour les cuire ensemble, favorisant ainsi l’interaction sociale. Ces rencontres autour du four à pain avaient une vocation communautaire associée parfois à des célébrations festives.

Les nombreux fours à pain encore présents dans nos villages témoignent de l’importance du pain dans la vie quotidienne des paysans à travers l’histoire. Les fours à pain ont laissé une empreinte durable sur notre patrimoine culturel rural.

Le four à pain - Broodoven

De opening aan de gevel van het kleine volume (1) geeft uitzicht op de koepel (buitenzijde) van een oude broodoven.

De buitenzijde (l’extrados) is bedekt met kalk en gedeeltelijk met een dunne laag cement.

De binnenwanden van de oven zijn waterdicht gemaakt met terracotta of met vuurvaste stenen.

Achter de eigenlijke oven bevindt zich een ruimere constructie (2) die dienstdeed als ruimte voor het voorbereiden van brooddeeg. In dit geval spreekt men van een oven met twee volumes. De schoorsteen die uit dit gebouw komt, voerde de rook af vanaf de ingang (l’avaloir) van de oven.

Er zijn nog steeds veel ovens gemaakt van lokale steen (zandsteen en kalksteen) in onze dorpen. Deze broodovens hadden niet enkel de bedoeling om de eigenaar van brood te voorzien; De dorpelingen brachten vaak elk hun eigen deeg mee om het samen te bakken, waardoor sociale interactie in het dorp werd bevorderd. Deze ontmoetingen rond de broodoven vormden het gemeenschapleven en gingen soms gepaard met feestelijke vieringen.

De vele broodovens die nog steeds in onze dorpen aanwezig zijn, getuigen van het belang van brood in het dagelijks leven van dorpelingen door de geschiedenis heen. Broodovens hebben een blijvende indruk achtergelaten op ons cultureel erfgoed op het platteland.