Le donjon de Froidmonthttps://bibliotheca.havelange.be/patrimoine/patrimoine-de-flostoy/hameau-la-beole/donjon-froidmonthttps://bibliotheca.havelange.be/patrimoine/patrimoine-de-flostoy/hameau-la-beole/donjon-froidmont/@@images/image-1200-e848922abb29aca04fa79c259a034e3a.jpeg
Le donjon de Froidmont
Informations
Panneau 44
Le donjon de Froidmont
Historique
Le donjon, bâtisse rare en Condroz, est un exemple typique des constructions romanes.
Un architecte le date du xiiie siècle sur identification d’une poutre de la charpente. Cependant, des écrits le mentionnent au xviie siècle.
L’édifice a appartenu à l’une des plus anciennes familles de Belgique, la famille d’Argent, comtes de Namur. Au xve siècle, Agnès d’Eve, fille du prévôt (agent d’un seigneur) de Poilvache hérite du donjon.
Le prévôt s’en servait comme logement de passage, ou encore pour rendre justice dans des querelles publiques. Les seigneurs occupaient de préférence le corps de logis de la ferme de la Rochette qui offrait plus de confort.
Le village situé en contrebas, Eve, appartenait au Comté de Namur. Au Moyen-Âge, des territoires du Comté de Namur étaient séparés les uns des autres et entourés par une partie du vaste territoire de la Principauté de Liège. Dès lors, certains conviennent que le donjon servait de sentinelle pour débusquer les conquérants de la Principauté de Liège qui convoitaient ces territoires enclavés. En témoigne l’épisode de «la guerre de la vache» qui eut lieu entre 1275 et 1280.
La latrine au Moyen-Âge
En haut, sur la façade Est du donjon, on observe un élément particulier du petit patrimoine populaire; une ouverture verticale dans le mur avec à la base, sortant de la maçonnerie deux consoles en pierre massive. Celles-ci soutenaient une latrine du Moyen-Âge.
La latrine (toilette) était aménagée sous forme de cabine en excroissance sur la façade Est du donjon, de manière à ce que les déjections humaines puissent tomber en contrebas, parfois dans les douves ou dans un fossé. Là, les jardiniers récupéraient ces déjections pour les ajouter au compost.
Le donjon de Froidmont- De versterkte woontoren van Froimont
Geschiedenis
De donjon of versterkte woontoren van Froidmont is een zeldzaam gebouw in de Condroz en is een typisch voorbeeld van romaanse architectuur. Op basis van het houten raamwerk kan men het gebouw toewijzen aan de dertiende eeuw. Geschriften maken er echter reeds vermelding van in de zeventiende eeuw.
Het gebouw behoorde toe aan een van de oudste families van België, de familie d'Argent, Graven van Namen. In de vijftiende eeuw, Agnès d'Eve, dochter van de provoost van Poilvache (opzichter van orde en tuchttoegewezen aan de heer) erfde de donjon. De provoost gebruikte het als tijdelijk verblijf, of om er recht te spreken in openbare geschillen. De heren zelf verbleven bij voorkeur op de boerderij van La Rochette in Evelette die meer comfort bood.
Het lagergelegen dorp, Eve, behoorde toe aan het graafschap Namen. In de Middeleeuwen lagen de gebieden van het graafschap Namen verspreid en werden ze vaak van elkaar gescheiden en omringd door uitgestrekt grondgebied van het Prinsbisdom Luik. Het is daarom waarschijnlijk dat de donjon werd gebruikt als uitkijkpost om de eventuele expansiedrang van het Prinsbisdom Luik in te tomen. Dit leidde bijvoorbeeld tot de "guerre de la vache", die plaatsvond tussen 1275 en 1280.
De Middeleeuwse latrine.
Bovenaan, aan de oostgevel van de donjon, is er een bijzondere getuigenis van het volkse leven uit die tijd; een verticale opening in de muur met aan de basis, komend uit het metselwerk, twee massieve stenen consoles die indertijd een middeleeuws toilet of latrine ondersteunden.
De latrine (toilet) werd opgetrokken in de vorm van een hokje aan de buitenkant van de gevel zodat de menselijke uitwerpselen gewoon naar beneden vielen, soms in de slotgracht of in een sloot. Daar werden ze verzameld voor het bemesten van de moestuinen.