La pompe à eau

Panneau 23
La pompe à eau

La pompe est en fonte et sculptée de manière stylisée.

Au xix^e siècle, les villageois se rendaient à la source d’eau ou à la pompe à eau pour remplir leurs cruches d’eau potable.

Les pompes étaient fixées sur les puits creusés et maçonnés en profondeur. Elles étaient pourvues d’un levier (bras) pour actionner le piston coulissant à l’intérieur de la pompe et qui ramenait l’eau dans un déversoir ou un récipient.

Actuellement, elle n’est plus en fonctionnement.

Le château en face, bien entouré de circuits d’eau, de bassins d’eau et de fontaines, a hérité
de la désignation de « Château Fontaine ».

De pur style Renaissance, il est issu de la transformation d’une ferme « La Neuve Cense » datée de 1747.

On l’appelle aussi « Château de la Neuve Cense ».

La pompe à eau – De waterpomp

De pomp is van gietijzer en op een gestileerde manier gebeeldhouwd.

In de negentiende eeuw gingen de dorpelingen naar een waterbron of een waterpomp om hun kruiken met drinkwater te vullen. De pompen waren staan op de diep uitgegraven en gemetselde putten. Ze waren uitgerust met een hefboom (arm) om een schuifpiston binnenin de pomp te bedienen, en zo het water naar een afvoer of een container te pompen.

Tegenwoordig is deze pomp niet meer in gebruik.

Het kasteel voor ons, goed omringd door waterlopen, waterbassins en bronnen, heeft de naam château Fontaine of "Bronkasteel" geërfd.

Opgetrokken in pure renaissancestijl, is het het resultaat van verschillende verbouwingen van een oorspronkelijke boerderij "La Neuve Cense" (de nieuwe boerderij) uit 1747. Het wordt daarom ook wel "Kasteel van de Neuve Cense" genoemd.