La chapelle Saint-Nicolas.

Panneau 39

La chapelle Saint-Nicolas

Historique

La chapelle remonte au Moyen-Âge (XI^e siècle ?), lorsque Doyon, siège de deux Seigneuries différentes dépendant l’une du Comté de Namur et l’autre de la Principauté de Liège, entre dans les possessions de la famille de Jamblinne.

À l’origine, c’est une chapelle hospitalière où l’on reçoit des hôtes (pèlerins, pauvres, infirmes) dédiée à saint Jean l’Évangéliste.

En 1350, elle devient chapelle castrale où « seigneur et manants oyaient⁽¹⁾ messe ».

Elle est remplacée vraisemblablement vers le milieu du xvii^e siècle par une chapelle publique de style roman sous l’invocation de saint Nicolas.

Après les de Jamblinne, vers 1740, Doyon vient aux mains des van Eyll qui continuent à entretenir et utiliser la chapelle.

Au xix^e siècle, le domaine passe aux Borguet. Le dernier représentant de cette famille épouse une Baronne van Aertsen, hollandaise et protestante. À cette époque, la chapelle est abandonnée et se délabre beaucoup. Elle retrouve vie et service vers 1920 lorsque la famille de Volder achète la propriété de Doyon et répare la chapelle qui est rendue au culte catholique. Oratoire semi-public, on peut y célébrer la messe jusqu’à la fin des années 1970.

Actuellement, elle abrite toujours la sépulture de la famille de Volder qui en a gardé la propriété à la cession du domaine en 1990.

Description

De style roman, l’édifice, érigé en moellons de calcaire où se mêle du grès, est composé d’une petite nef carrée, d’une seule travée, et d’un chœur oblong à chevet plat qui empâte au-dessus d’une abside semi-circulaire non voûtée.

Il est percé de cinq fenêtres en plein cintre et d’une très vieille porte, elle aussi en plein cintre sur montants chainés, refaite au xvii^e siècle, avec vantail clouté d’origine. Son clocheton carré est coiffé d’une flèche octogonale et d’une croix en fer forgé.

⁽¹⁾  Seigneurs et paysans écoutaient la messe.

La chapelle Saint-Nicolas – De Kapel van Sint-Nicolaas

Geschiedenis

De kapel dateert uit de Middeleeuwen (elfde eeuw?) toen Doyon, om de beurt toegewezen aan twee verschillende heerlijkheden, met name het graafschap Namen en het Prinsbisdom Luik, deel werd van de bezittingen van de familie van Jamblinne.

Ze was oorspronkelijk een hospitaalkapel waar gasten (pelgrims, armen, zieken) werden ontvangen, en ze was toegewijd aan de heilige Johannes de Evangelist.

In 1350 werd het een kasteelkapel waar "heer en horigen de mis hoorden". Ze werd waarschijnlijk rond het midden van de zeventiende eeuw vervangen door een openbare kapel in de romaanse stijl toegewijd aan St. Nicolaas.

Rond 1740, kwam Doyon in handen van de familie van Eyll, die de kapel behielden zoals ze was.

In de negentiende eeuw ging het landgoed over naar de Borguets. De laatste vertegenwoordiger van deze familie trouwde met Barones van Aertsen, Nederlands en protestants. In die tijd werd de kapel verlaten en kwam tot verval. Rond 1920 werd ze in ere hersteld toen de familie de Volder, katholiek van oorsprong, het domein kocht. Tot het einde van de jaren 1970 was de kapelen semi-openbaar en was het er mogelijk, op aanvraag, de mis te vieren.

Tot op vandaag de dag herbergt de kapel nog steeds het graf van de familie Volder die het landgoed uiteindelijk verkocht in 1990.

Beschrijving

De kapel in romaanse stijl is opgetrokken in kalk- en zandsteen. en bestaat uit een klein            vierkant schip, een langwerpig koor in rechthoekige vorm, één enkele travee¹, en een langwerpig koor met een apse² in de vorm van een niet-gewelfde halve cirkel.

De kapel heeft 5 halfronde boogramen en een zeer oude gewelfde deur met een origineel met noppen versierd deurblad, en een versterkte deurpost, vernieuwd in de zeventiende eeuw. De vierkante klokkentoren is bekroond met een achthoekige spits en een smeedijzeren kruis.

¹Travee: een deel van een gebouw, dat wordt bepaald door twee opvolgende steunpunten in de lengterichting van het gebouw.

²Apse: een halfronde, of veelhoekige, nisvormige ruimte aan een basilica, kerk, kathedraal of tempel.