Fontaine Saint-Laurent

Panneau 10

La fontaine Saint-Laurent

À quelques dizaines de mètres, vous découvrirez la fontaine Saint-Laurent.

Les fontaines étaient réparties dans tous les villages avant la création des réseaux de distribution desservant chaque maison. Souvent elles étaient construites sur une source au débit constant
et aménagées comme celle-ci avec un réservoir taillé dans la pierre. Les villageois y puisaient
l’eau potable ou y déposaient les cruches remplies de lait ou de crème. Leur conservation au frais était garante de la réussite du barattage pour obtenir un bon beurre.

L’eau de cette source est réputée pour son efficacité comme remède contre les maux de saint Laurent, ceux liés aux infections de la peau (psoriasis).

À noter que jadis trônait une statuette en pierre de saint Laurent, au-dessus de la fontaine
(l’axe de fixation métallique est toujours présent).

Le poirier

Adossé au mur du château entre les deux porches, le poirier plus que centenaire était conduit en espalier. Jadis ces arbres fruitiers étaient fréquemment plantés en façade pour leur fonction isothermique. Leurs fruits étaient très appréciés pour leur saveur et aussi pour la fabrication du « poiret » sirop à tartiner apprécié des villageois.

La poire étant un symbole de féminité et de fertilité, l’arbre était planté à l’occasion d’un mariage ou d’une naissance. Le déclin de ce patrimoine vivant a été amorcé depuis les années 1950.

« La conduite des poiriers en palmette générait souvent deux fois trois palmettes réparties à droite et à gauche du tronc ce qui en faisait un « chandelier » à sept branches, symbole de perfection et de complétude présent dans toutes les religions ». (Dimitri Belayew)

La fontaine Saint Laurent – De bron van Sint Laurentius

Op een paar tientallen meters van dit bord bevindt zich de Sint-Laurentfontein.

Fonteinen kwamen voor in alle dorpen voordat de nutsvoorzieningen voor elk huis werden aangelegd. Vaak werden ze gebouwd op een bron met een constante watertoevoer en werden ze net zoals deze fontijn uitgerust met een in steen uitgehouwen reservoir. De dorpelingen haalden er drinkwater op of legden er kannen gevuld met melk of room in. De melk koel houden was een garantie om met succes de melk te karnen om zo boter van goede kwaliteit te verkrijgen.

Het water uit deze bron stond bekend om zijn doeltreffendheid als remedie tegen Sint-Laurentius-kwalen, die verband houden met huidinfecties.

Merk op dat ooit een stenen beeldje van de heilige Laurent boven de fontein stond (de metalen bevestigingsas is nog steeds aanwezig).

De overloop van het reservoir stroomt via een kanaal onder de weg door en houdt het waterpeil van de slotgracht van het kasteel constant.

Le poirier  - De perelaar

 Tegen de muur van het kasteel tussen de twee poorten bevindt zich een perenlaar van meer dan honderd jaar oud die werd geleid in de vorm die doet denken aan een kandelaar. In het verleden werden deze fruitbomen vaak geplant op de gevel vanwege hun isotherme functie. Hun vruchten werden zeer gewaardeerd om hun smaak en ook om de "poiret", een perensiroop voor op de boterham die door de dorpelingen werd gewaardeerd.

Omdat de peer een symbool is van vrouwelijkheid en vruchtbaarheid, werd de boom vaak geplant ter gelegenheid van een bruiloft of van een geboorte. Het in ongebruik raken van deze traditie is echter al sinds de jaren 1950 aan de gang.

"De leiden van perenbomen in waaiervorm wordt vaal gekarakteriseerd door twee keer drie armen rechts en links van de stam, waardoor het een "kandelaar" met zeven takken ontstaat, een symbool dat perfectie en volledigheid uitdrukt en aanwezig in alle religies". (Dimitri BELAYEW)